Hari ini dalam sejarah bila aku makan tengahari secara solo di Pizza Hut.
Mungkin bagi sesetengah orang lain, eleh biasa jelah makan sorang-sorang tuh, why make such a fuss? Hari-hari pun mmg makan suap sendiri jugak kan? Mmg betul kot, itu kalau makan megi kari kat rumah lah. Tapi kat kedai makan francais mcm ni rasa janggal bagi aku.
Even kalau mmg dah takde kawan sangat, sekalipun di airport sanggup bungkus dan makan kat tempat lain yg mmg takde org.
Kalau takde kawan, jawabnya rela aku berlapar selagi tak sampai rumah!
For starter, kita hirup sup cendawan nih panas-panas. Lain lah kalau PHD tu kan, dah sampai pun kalau tak suam-suam kuku dah sejuk kejung. Yg masih hangat baru keluar dari periuk ni mmg best sedap utk dinikmati gitewww...
Nama pergi Pizza Hut, tapi tak makan pizza pun. Yg dipesan spageti bolognis bersama bebola daging nih. Sepinggan ekonomi mcm ni manalah cukup kalau bawak perut naga kan? Tak nak nampak mcm orang kebulur sangat kita add on menu lain lah.
Eleh tipu sangat kan mintak sepasang sayap ayam aje. Kalau ada member sorang dua kat depan kompom lah lagi byk menu yg dipesan. Inilah antara keburukan makan sendiri-sendiri, tak bleh tipu yg pesanan tuh utk lebih dari sorang.
Bila mcm begini teringat plak kat kawan-kawan masa belajar dulu.
Aku lazimnya tak pergi Pizza Hut ni kalau kawan-kawan tak ajak (sudah tentunya sebab ada org belanja kan?). Apa pun occasionnya, biarpun aku ni bau-bau bacang dengan Al Pacino, tekak aku tetap lebih kepada ayam masak kurma dan kuah dal.
Bila-bila ada peluang ke Pizza Hut, yg aku paling teruja sebenarnya bukanlah makan pizza tapi ke kaunter salad yg kau boleh ambil seberapa banyak yg kau mahu.
Sayang skrg kaunter salad tuh dah takde. Nak imbau-imbau kenangan pun just yg ada dlm ingatan. Lain kali pergi kita order lah pulak pizza sebijik (personal saiz lah kan kau mampu family saiz?) dan terai menu lain lah pulak.
Tapi tekak aku ni mcm nak ke Jepun lah. Mungkin minggu depan kita makan sushi plak. How?
Mungkin bagi sesetengah orang lain, eleh biasa jelah makan sorang-sorang tuh, why make such a fuss? Hari-hari pun mmg makan suap sendiri jugak kan? Mmg betul kot, itu kalau makan megi kari kat rumah lah. Tapi kat kedai makan francais mcm ni rasa janggal bagi aku.
Even kalau mmg dah takde kawan sangat, sekalipun di airport sanggup bungkus dan makan kat tempat lain yg mmg takde org.
Kalau takde kawan, jawabnya rela aku berlapar selagi tak sampai rumah!
For starter, kita hirup sup cendawan nih panas-panas. Lain lah kalau PHD tu kan, dah sampai pun kalau tak suam-suam kuku dah sejuk kejung. Yg masih hangat baru keluar dari periuk ni mmg best sedap utk dinikmati gitewww...
Nama pergi Pizza Hut, tapi tak makan pizza pun. Yg dipesan spageti bolognis bersama bebola daging nih. Sepinggan ekonomi mcm ni manalah cukup kalau bawak perut naga kan? Tak nak nampak mcm orang kebulur sangat kita add on menu lain lah.
Eleh tipu sangat kan mintak sepasang sayap ayam aje. Kalau ada member sorang dua kat depan kompom lah lagi byk menu yg dipesan. Inilah antara keburukan makan sendiri-sendiri, tak bleh tipu yg pesanan tuh utk lebih dari sorang.
Bila mcm begini teringat plak kat kawan-kawan masa belajar dulu.
Aku lazimnya tak pergi Pizza Hut ni kalau kawan-kawan tak ajak (sudah tentunya sebab ada org belanja kan?). Apa pun occasionnya, biarpun aku ni bau-bau bacang dengan Al Pacino, tekak aku tetap lebih kepada ayam masak kurma dan kuah dal.
Bila-bila ada peluang ke Pizza Hut, yg aku paling teruja sebenarnya bukanlah makan pizza tapi ke kaunter salad yg kau boleh ambil seberapa banyak yg kau mahu.
Sayang skrg kaunter salad tuh dah takde. Nak imbau-imbau kenangan pun just yg ada dlm ingatan. Lain kali pergi kita order lah pulak pizza sebijik (personal saiz lah kan kau mampu family saiz?) dan terai menu lain lah pulak.
Tapi tekak aku ni mcm nak ke Jepun lah. Mungkin minggu depan kita makan sushi plak. How?



Ulasan
Catat Ulasan